ن : آزاده
زمین در خواب ناز بود که
سپیده‌دم خورشید طلوع کرد
ملائک، تبسم بر لب‌ها نشاندند
و خورشید سر به سجده، سخن‌گفتن آغاز کرد
و آنگاه زمین، بیدار شد.
***
همانروز که قصر قیصر درهم شکست
و فرشته از پیوند دیو رها شد؛
و آنگاه که سامرّا از قدم شاهزاده‌ی روم آرام گرفت؛
هستی پُر از لبخند شد.
***
و چه پیوند مبارکی بود
پیوند دو فرشته از دو سوی عالم
که خورشید را متولد ساخت
و جهان سراسر نور شد.
***
"خورشید"، "قائم" بود و "مصطفی" در عرش نامش را دیده بود
و او آمد تا وارث رسالت آدم و نوح و ابراهیم
و "ذوالقرنین" باشد
و وارث رسالت عیسی و ایوب و یونس و یوسف
و داود و موسی(ع)،
و غایت یک "انسان 250 ساله".
***
و خدا خواست تا خورشید از نظرها پنهان بماند
بی‌آنکه غروب کند، بی‌آنکه خاموش شود.
نشانی خورشید سرّی‌ست که جان‌فشانان دانند
و عشقی‌ست که در زمزمه‌های "عهد" و "یاسین" باید یافت.
***
و جمعه‌ها هوای دیگری دارد زمین
در انتظار خورشید منتقم که با 313 سوار می‌آید
و کاش خیلی زود بیاید
که عربده‌ی "دجال"ها و "سفیانی"ها خاموش شود
چه دنیای قشنگی خواهد شد
وقتی که "سبحان‌القدوس" سر بگیرد
و "اللهم انا نرغب الیک فی دولة الکریمه"
گوارای وجود منتظران شود
آزاده بابانژاد
:: موضوعات مرتبط: ،
:: برچسب‌ها: , ,
